ఏదో ఆఫీసు కస్టాలు ఆలోచించుకుంటూ ఆఫీసు నుంచి వెనక్కి వస్తూ మన జే ఎం టి యు గేటు పక్కన ఉన్న బజ్జీల బండి మీద బజ్జీలు తిందాము అని బండి ఆపాను. అల ఆపి ఆ బజ్జిలబ్బాయిని తన మేనుని చెప్పమని అడిగా. వాడు నావైపు ఒక ఏటకారమైన చూపు చూసి, "ఒక నిమిషం ఆగండి సర్" అన్నాడు. అంతలో నేను ఊరుకోక ఒక ఉల్లి బజ్జి ఉంటే ఇవ్వు ఏదో పంటి కింద నమిలినట్టు ఉంటుంది అని అన్నాను, నువ్వే తీసుకో అనట్టు చూసాడు. ఆ చూపు అర్థం నాకు అర్థం అయ్యి నేనే ఆ బజ్జి ఏదో తీసుకొని నోట్లో వేసుకొని నమలటం మొదలు పెట్టాను.
ఇంతలొ ఎక్కడ నుంచి వచిందో ఒక అమ్మాయి, అదే మెరుపుతీగ లాంటి అమ్మాయి, నా పక్కకి వచ్చి నుంచుంది.
ఆ అమ్మాయి కళ్ళద్దాలు తీసి తన పర్సు లో పెట్టుకుంది.
ఆ అమ్మాయి ఏమి కొంటుందో అని ఒక వెర్రి ఆలోచన. ఇంతలో ఆ బజ్జి బండి అతను బజ్జీలు, ఉల్లిపాయలు, కారం, మసాలా, అన్ని ఉడకేసిన బఠాణాలు, కొన్ని పల్లీలు వేసి ఏదో తయారు చేస్తున్నాడు నేను వెంటనే నాకు కూడా అదే చేసి ఇవ్వమని చెప్పను, వెంటనే నా పక్కన ఉన్న అమ్మాయి కూడా నాకు కూడా అని అదే అని చెప్పింది.
అంతలో ఆ పక్కన ఉన్న కుర్రాడు ఆ సారు వాళ్ళకి రెండు బజ్జి మిక్చరు ఇవ్వు అని చెప్పాడు. ఆ అమ్మాయి నా వైపు చూసి నవ్వల వొద్దా అన్నా మొహం పెట్టింది. నేను వెంటనే ఒక చిన్న చిరు మంద హాసం విసిరా !
దానితో ఆ అమ్మాయి తిరిగి ఒక నవ్వు నవ్వింది. మొత్తానికి వాడు మేము ఇద్దరమూ కలిసి వచ్చాము అని అనేసుకొని మా ఇద్దరికీ మిక్చరు కలిపి ఇచ్చాడు.
ఏదో ఇక మాట్లాడాలి కదా అని మీరు ఎక్కడ పని చేస్తున్నారు అని అడిగాను. ఆ అమ్మాయి ఏదో పెద్ద బ్యాంకు పేరు చెప్పింది. మనకి బ్యాంకుల గురించి ఎందుకు లే అని గమ్మున నా మిక్చరు నేను తిన సాగాను. అంతలో ఆమె మీరు ఎక్కడ పని చేస్తారు అని అడిగింది. నేను మన సత్యం కంప్యూటర్స్ లో అని చెప్పా. ఓహో తుమ్బ్రి సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీరా అన్నా చూపు చూసింది (మొదటి లో ఈ సాఫ్ట్వేర్ బూం పడిపోయే ముందు ఎవరన్న అల చూస్తె కోపం వోచేది ! ఈ మధ్య అలవాటు అయిపొయింది). అల ఒక పడి నిమిషాలు నెమ్మదిగా తిని పక్కన చెరొక టెంకాయ తాగి "నైస్ మీటింగ్ యు...నైస్ మీటింగ్ యు"లు చెప్పుకొని ఎవరి దారిన వారు పోవడానికి వెనక్కి తిరిగాము అంతలో ఎద్దైనుంచో "యజ్ఞ ...యజ్ఞ లెగు ఆఫీసు కి వెళ్ళవా" అని ఒక గొంతు వినిపించింది !
అప్పుడు అర్థం అయింది తెల్లవారుజామున తొమ్మిది అయింది అని !!!
(మన సుడి అంతే రా అనుకోని లెగిచి ..........)
Friday, November 28, 2008
Tuesday, November 25, 2008
నేను డాక్టరు అయ్యుంటే ??
నేను డాక్టర్ అయి ఉంటే బాగుణ్ణు !
ఈ ఉద్యోగ భయం ఎందుకు వచ్చింది ? ఈ డబ్బుతో కూడుకున్న వ్యవహారాలన్నీ ఇలానే ఉంటాయి, పార్టి రోజు గండం, ఈ రోజు ఈ వార్త వినాల్సి వస్తుందో తెలీని భయం...ఆలోచన !
అదే నేను డాక్తోరయ్య (డాక్టరమ్మ లాగా డాక్తోరయ్య అన్నమాట ) అయి ఉంటే ఎలాంటి ఆర్థిక సంక్షోభం వచినా రక పోయినా జనానికి రోగాలు రావటం మాత్రం మానవు !
ప్రతి రోజు ఏదో కోత రోగం పేరు వింటుంటాము..అలా కస్టపడి ఆ రోగానికి మందు కనుక్కుంటాను .....మార్కెట్లో మంచి గిరాకి వస్తుంది...నా దగ్గరకి రోగుల తాకిడి కూడా పెరుగుతుంది !
ఇంకేముంది...అలా అలా ఆ రోగాలన్నితికి వైద్యం చేసుకుంటూ బతికేస్తా !
కాని ప్రస్తుతానికి అలా చేసే అవకాసం నేను కోల్పోయా....ఈ సాఫ్ట్వేర్ జీవితాలు అంతే :(
ఈ ఉద్యోగ భయం ఎందుకు వచ్చింది ? ఈ డబ్బుతో కూడుకున్న వ్యవహారాలన్నీ ఇలానే ఉంటాయి, పార్టి రోజు గండం, ఈ రోజు ఈ వార్త వినాల్సి వస్తుందో తెలీని భయం...ఆలోచన !
అదే నేను డాక్తోరయ్య (డాక్టరమ్మ లాగా డాక్తోరయ్య అన్నమాట ) అయి ఉంటే ఎలాంటి ఆర్థిక సంక్షోభం వచినా రక పోయినా జనానికి రోగాలు రావటం మాత్రం మానవు !
ప్రతి రోజు ఏదో కోత రోగం పేరు వింటుంటాము..అలా కస్టపడి ఆ రోగానికి మందు కనుక్కుంటాను .....మార్కెట్లో మంచి గిరాకి వస్తుంది...నా దగ్గరకి రోగుల తాకిడి కూడా పెరుగుతుంది !
ఇంకేముంది...అలా అలా ఆ రోగాలన్నితికి వైద్యం చేసుకుంటూ బతికేస్తా !
కాని ప్రస్తుతానికి అలా చేసే అవకాసం నేను కోల్పోయా....ఈ సాఫ్ట్వేర్ జీవితాలు అంతే :(
Wednesday, November 12, 2008
నేను - Recession
మన పెద్ద అన్న అమెరికా ఆర్ధిక సంక్షోభం లో ఉంది. ఇక్కడ మనకి ఇత్తడి మొదలు అయింది.
ఇప్పటికే అన్ని పెద్ద సాఫ్ట్వేర్ సంస్థలు ఏదో రూపం లో తమ ఉద్యోగులకు స్వస్తి చెప్తూనే ఉన్నాయి. ఇక ఒక సతి సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్గా నా భయాలు నాకు ఉండనే ఉన్నాయి.
మన వాళ్ళు పేపర్లలో రాసేవి చదువుతుంటే ఎక్కడ లేని భయం పుట్టుకు వస్తుంది !
అక్కడ వంద మందిని, ఇక్కడ వంద మందిని ! ఎలా పడితే అలా తెసేయతమే పనిగా పెట్టుకున్నారు.
ఈ పరిస్తితులలో కొన్ని కంపెనీలు తమ ఉద్యోగులని కాపాడుకోవడానికి వివిధ పద్దతులు ఉపయోగిస్తున్నాయి. ఇంఫోస్య్స్ లాంటి కంపేనీలు మితంగా వేతనాలు ఇచ్చి తమని తామూ కాపాడుకుంటున్నారు.
ఇక అమెరికా లో ఎ కంపెనీ ని చూసినా దీవాలా తీసే పరిస్తితి లోనే ఉంది. ఈ పరిస్తితి ఒక రంగానికి సొంతం కాదు. ప్రతి రంగం. కార్లు మోటర్లు తిండి పదార్థాలు పల డబ్బాలు అన్ని డబ్బులతో ముడి పాడినవన్ని ! అన్నీ !!
అమెరికా మీద అధికంగా అధర పడిన మనకి ఇది ఒక గుణపాఠం !
ఇప్పటికే అన్ని పెద్ద సాఫ్ట్వేర్ సంస్థలు ఏదో రూపం లో తమ ఉద్యోగులకు స్వస్తి చెప్తూనే ఉన్నాయి. ఇక ఒక సతి సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్గా నా భయాలు నాకు ఉండనే ఉన్నాయి.
మన వాళ్ళు పేపర్లలో రాసేవి చదువుతుంటే ఎక్కడ లేని భయం పుట్టుకు వస్తుంది !
అక్కడ వంద మందిని, ఇక్కడ వంద మందిని ! ఎలా పడితే అలా తెసేయతమే పనిగా పెట్టుకున్నారు.
ఈ పరిస్తితులలో కొన్ని కంపెనీలు తమ ఉద్యోగులని కాపాడుకోవడానికి వివిధ పద్దతులు ఉపయోగిస్తున్నాయి. ఇంఫోస్య్స్ లాంటి కంపేనీలు మితంగా వేతనాలు ఇచ్చి తమని తామూ కాపాడుకుంటున్నారు.
ఇక అమెరికా లో ఎ కంపెనీ ని చూసినా దీవాలా తీసే పరిస్తితి లోనే ఉంది. ఈ పరిస్తితి ఒక రంగానికి సొంతం కాదు. ప్రతి రంగం. కార్లు మోటర్లు తిండి పదార్థాలు పల డబ్బాలు అన్ని డబ్బులతో ముడి పాడినవన్ని ! అన్నీ !!
అమెరికా మీద అధికంగా అధర పడిన మనకి ఇది ఒక గుణపాఠం !
Subscribe to:
Posts (Atom)